faeculentus

faeculentus

Latin

Etymology

    From faex (dregs) + -ulentus (full of, abounding in).

    Pronunciation

    Adjective

    faeculentus (feminine faeculenta, neuter faeculentum); first/second-declension adjective

    1. abounding in dregs or sediment; thick, impure; feculent

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative faeculentus faeculenta faeculentum faeculentī faeculentae faeculenta
    genitive faeculentī faeculentae faeculentī faeculentōrum faeculentārum faeculentōrum
    dative faeculentō faeculentae faeculentō faeculentīs
    accusative faeculentum faeculentam faeculentum faeculentōs faeculentās faeculenta
    ablative faeculentō faeculentā faeculentō faeculentīs
    vocative faeculente faeculenta faeculentum faeculentī faeculentae faeculenta

    Descendants

    • Catalan: feculent
    • English: feculent
    • French: féculent
    • Italian: fecolento
    • Portuguese: feculento
    • Spanish: feculento

    References

    • faeculentus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • faeculentus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.