extaz
Romanian
Etymology
Borrowed from French extase, from Ancient Greek ἔκστασις (ékstasis).
Noun
extaz n (plural extaze)
- ecstasy (intense pleasure)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | extaz | extazul | extaze | extazele |
| genitive-dative | extaz | extazului | extaze | extazelor |
| vocative | extazule | extazelor | ||