erraticus

erraticus

Latin

Etymology

    From errō + -āticus.

    Pronunciation

    Adjective

    errāticus (feminine errātica, neuter errāticum); first/second-declension adjective

    1. wandering, roving
    2. erratic
    3. wild

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative errāticus errātica errāticum errāticī errāticae errātica
    genitive errāticī errāticae errāticī errāticōrum errāticārum errāticōrum
    dative errāticō errāticae errāticō errāticīs
    accusative errāticum errāticam errāticum errāticōs errāticās errātica
    ablative errāticō errāticā errāticō errāticīs
    vocative errātice errātica errāticum errāticī errāticae errātica

    Descendants

    • Padanian:
      • Emilian: aradec
      • Lombard: radec
      • Romansh: radi
      • Venetan: radega (obsolete), radego
    • Northern Gallo-Romance:
    • Southern Gallo-Romance:
      • Occitan: arratge
        • Aragonese: erage
        • Old Italian: arraggio
    • Derived forms:
      • Vulgar Latin: *errāticāre
        • Lombard: regar, radegar
        • Old Ligurian: araigar
        • Venetan: radegar
          • Friulian: radegar
      • Vulgar Latin: *errāticīre
    • Borrowings:

    References