eige
Norwegian Nynorsk
Etymology 1
Adjective
eige n
- neuter singular of eigen
Etymology 2
Inherited from Old Norse eiga.
Verb
eige (present tense eig, past tense eigde or åtte, past participle eigd or eigt or ått, present participle eigande, imperative eig)
- e-infinitive form of eiga
Etymology 3
Inherited from Old Norse eiga.
Noun
eige f or n
- ownership
- Endeleg kom det i eiga mi.
- Finally, it is in my ownership.
Inflection
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| Nynorsk f | eige [eiga] | eiga | eiger | eigene |
| Nynorsk n | eige | eiget | eige | eiga |
Derived terms
- eigedom
- sameige
References
- “eige” in The Nynorsk Dictionary.
Old English
Noun
eiġe m
- alternative form of eġe