durva

durva

English

Etymology

From Sanskrit दूर्वा (dūrvā). Doublet of doob as in doob grass.

Noun

durva (uncountable)

  1. Alternative form of doob (type of grass).

Hungarian

Etymology

Of unknown origin.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈdurvɒ]
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: dur‧va
  • Rhymes: -vɒ

Adjective

durva (comparative durvább, superlative legdurvább)

  1. coarse (of inferior quality)
    Antonym: finom
  2. brusque, rough, rude
    Antonyms: figyelmes, tapintatos, gyengéd
  3. (slang) extreme, epic, solid, heavy, gross

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative durva durvák
accusative durvát durvákat
dative durvának durváknak
instrumental durvával durvákkal
causal-final durváért durvákért
translative durvává durvákká
terminative durváig durvákig
essive-formal durvaként durvákként
essive-modal
inessive durvában durvákban
superessive durván durvákon
adessive durvánál durváknál
illative durvába durvákba
sublative durvára durvákra
allative durvához durvákhoz
elative durvából durvákból
delative durváról durvákról
ablative durvától durváktól
non-attributive
possessive – singular
durváé durváké
non-attributive
possessive – plural
durváéi durvákéi

Derived terms

  • durvaság
  • durván
  • durváskodik
  • durvít
  • durvul

References

  1. ^ durva in Zaicz, Gábor (ed.). Etimológiai szótár: Magyar szavak és toldalékok eredete (‘Dictionary of Etymology: The origin of Hungarian words and affixes’). Budapest: Tinta Könyvkiadó, 2006, →ISBN.  (See also its 2nd edition.)

Further reading

  • durva in Géza Bárczi, László Országh, et al., editors, A magyar nyelv értelmező szótára [The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language] (ÉrtSz.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN.
  • durva in Nóra Ittzés, editor, A magyar nyelv nagyszótára [A Comprehensive Dictionary of the Hungarian Language] (Nszt.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 2006–2031 (work in progress; published a–ez as of 2026).