dubit
Romanian
Etymology
Past participle of dubi.
Adjective
dubit m or n (feminine singular dubită, masculine plural dubiți, feminine/neuter plural dubite)
- tanned (leather)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | dubit | dubită | dubiți | dubite | ||
| definite | dubitul | dubita | dubiții | dubitele | |||
| genitive- dative |
indefinite | dubit | dubite | dubiți | dubite | ||
| definite | dubitului | dubitei | dubiților | dubitelor | |||
Verb
dubit (past participle of dubi)
- past participle of dubi