dierectus

dierectus

Latin

Etymology

    From dis- + ērēctus.

    Pronunciation

    Adjective

    diērectus (feminine diērecta, neuter diērectum, adverb dīērecte); first/second-declension adjective

    1. (Old Latin, derogatory) crucified
      ī diērectusgo get thee crucified
      apage in diērectum(please add an English translation of this usage example)
      • c. 200 BCE – 190 BCE, Plautus, Captivi 3.4.103–104:
        I dierectum cor meum, ac suspende te.
        Tu sussultas, ego miser vix asto prae formidine.
        (please add an English translation of this quotation)
      • c. 206 BCE – 188 BCE, Plautus, Mercator 183–184:
        Qui potuit videre? — Oculis. — Quo pacto? — Hiantibus.
        — In hinc dierectus? Nugare in re capitali mea.
        (please add an English translation of this quotation)
      • c. 280 CE, Nonius Marcellus, De compendiosa doctrina I 67:
        DIERECTI dicti cruci fixi, quasi ad diem erecti. Varro Eumenidibus: apage in dierectum a domo nostra istam insanitatem!
        (please add an English translation of this quotation)

    Usage notes

    Used in curses with verbs of motion, see also ī in malam crucem and compare English go and get hanged!.

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative diērectus diērecta diērectum diērectī diērectae diērecta
    genitive diērectī diērectae diērectī diērectōrum diērectārum diērectōrum
    dative diērectō diērectae diērectō diērectīs
    accusative diērectum diērectam diērectum diērectōs diērectās diērecta
    ablative diērectō diērectā diērectō diērectīs
    vocative diērecte diērecta diērectum diērectī diērectae diērecta

    Derived terms

    See also

    References

    • dierectus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • dierectus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.