devotatio

devotatio

Latin

Etymology

    From dēvōtō + -tiō.

    Pronunciation

    Noun

    dēvōtātiō f (genitive dēvōtātiōnis); third declension

    1. consecration
    2. vowing

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative dēvōtātiō dēvōtātiōnēs
    genitive dēvōtātiōnis dēvōtātiōnum
    dative dēvōtātiōnī dēvōtātiōnibus
    accusative dēvōtātiōnem dēvōtātiōnēs
    ablative dēvōtātiōne dēvōtātiōnibus
    vocative dēvōtātiō dēvōtātiōnēs

    Descendants

    • Portuguese: devotação
    • Romanian: devotațiune

    References

    • devotatio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • devotatio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.