debitant
Romanian
Etymology
Borrowed from French débitant.
Noun
debitant m (plural debitanți, feminine equivalent debitantă)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | debitant | debitantul | debitanți | debitanții |
| genitive-dative | debitant | debitantului | debitanți | debitanților |
| vocative | debitantule | debitanților | ||
Serbo-Croatian
Etymology
Borrowed from French débutant, along with dèbī from French début.
Pronunciation
- IPA(key): /debǐtant/
- Hyphenation: de‧bi‧tant
Noun
debìtant m anim (Cyrillic spelling дебѝтант, female equivalent debìtantica, relational adjective debìtantskī)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | debitant | debitanti |
| genitive | debitanta | debitanata |
| dative | debitantu | debitantima |
| accusative | debitanta | debitante |
| vocative | debitante | debitanti |
| locative | debitantu | debitantima |
| instrumental | debitantom | debitantima |
Related terms
Further reading
- “debitant”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026