datatim

datatim

Latin

Etymology

    From datō + -tim.

    Pronunciation

    Adverb

    datātim (not comparable) (pre-classical, very rare)

    1. giving to each other
      • c. 190 BCE, Plautus, Curculio 2.3.17–18, (Here expressing the reciprocal throwing of a ball.):
        Tum isti qui ludunt datatim servi scurrarum in via,
        et datores et factores omnis subdam sub solum.
        (please add an English translation of this quotation)
      • c. 280 CE, Nonius Marcellus, De compendiosa doctrina I 133:
        Novius Exodio:
        'non ludunt in molis pila raptim datatim vorsa?'
        (please add an English translation of this quotation)
    2. in obscene use

    References

    • datatim”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • "datatim", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
    • datatim”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.