danicus

danicus

Latin

Etymology

    From Dānī (Danes) + -icus.

    Pronunciation

    Adjective

    dānicus (feminine dānica, neuter dānicum, adverb dānicē); first/second-declension adjective

    1. (Medieval Latin) Danish

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative dānicus dānica dānicum dānicī dānicae dānica
    genitive dānicī dānicae dānicī dānicōrum dānicārum dānicōrum
    dative dānicō dānicae dānicō dānicīs
    accusative dānicum dānicam dānicum dānicōs dānicās dānica
    ablative dānicō dānicā dānicō dānicīs
    vocative dānice dānica dānicum dānicī dānicae dānica

    Derived terms

    Descendants

    • English: Danic
    • Spanish: dánico