cuniculus

cuniculus

See also: Cuniculus

English

Etymology

    Borrowed from Latin cunīculus.

    Noun

    cuniculus (plural cuniculi)

    1. A burrow or low underground passage, such as a rabbit warren, mine, or catacomb.
      Synonym: latibulum (obsolete)
    2. A burrow in the skin made by a mite.

    Derived terms

    Latin

    Alternative forms

    Etymology

    Perhaps some Iberian or Celtiberian word + the Latin diminutive -ulus or -culus. Compare Basque untxi (rabbit). Attested from Varro onward.

    Pronunciation

    Noun

    cunīculus m (genitive cunīculī); second declension

    1. a rabbit
      • 38 CE – 104 CE, Martialis, Xenia 60:
        gaudet in effossīs habitāre cunīculus antrīs.
        mōnstrāvit tacitās hostibus ille viās.
        The rabbit enjoys living in dug out hollows. It showed the hidden paths to the foes.
    2. a rabbit burrow
    3. a mine, underground tunnel or gallery
      • 2015, Tuomo Pekkanen, Nuntii Latini 7.8.2015:https://areena.yle.fi/1-2864830
        Greges migratorum, qui diversis viis ex Africa vel Asia in Europam venerunt, in proximitatem urbis Caleti (Calais) convenerunt, unde brevissima est in Britanniam per cuniculum traiectio.
        Groups of migrants, coming into Europe by various routes from Africa and Asia, came together near the city of Calais, where it is but a short passage to Britain through the tunnel.
      • Phaedrus, Fabulae 4.21:
        vulpēs, cubīle fodiēns, dum terram ēruit
        agitque plūrīs altius cunīculōs,
        pervēnit ad dracōnis spēluncam ultimam
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative cunīculus cunīculī
    genitive cunīculī cunīculōrum
    dative cunīculō cunīculīs
    accusative cunīculum cunīculōs
    ablative cunīculō cunīculīs
    vocative cunīcule cunīculī
    • cunīculārium

    Descendants

    • Padanian:
      • Gallo-Italic:
        • Emilian: cunili, cunij, cunej, cunì cunin, cunén
        • Lombard: conì, conili, conécc, cómic
        • Piedmontese: cunij, cunì, cunèj, cunicc conin
        • Corsican: cunigliu
        • Italian: coniglio
        • Sicilian: cunigghiu, cunigliu
      • Friulian: cunin
      • Romansh: cunigl
      • Venetan: cunicio
    • Gallo-Romance:
    • Ibero-Romance:
      • Aragonese: coniello
      • Old Leonese: coneyo, conello
        • Asturian: coneyu
        • Leonese: cuneyu
        • Mirandese: coneilho
      • Old Galician-Portuguese: cõelho (see there for further descendants)
      • Old Spanish: conejo
        • Ladino: konejo
        • Spanish: conejo (see there for further descendants)
    Borrowings

    References

    Further reading

    • cuniculus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • cuniculus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • "cuniculus", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
    • cuniculus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
      • to make mines, subterraneous passages: cuniculos agere (B. G. 3. 21)
    • cuniculus”, in Harry Thurston Peck, editor (1898), Harper’s Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
    • cuniculus”, in William Smith et al., editor (1890), A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, London: William Wayte. G. E. Marindin