corvinus

corvinus

See also: Corvinus

Latin

FWOTD – 1 March 2013

Etymology

    From corvus (crow) + -īnus.

    Pronunciation

    Adjective

    corvīnus (feminine corvīna, neuter corvīnum); first/second-declension adjective

    1. corvine; of or pertaining to crows or ravens
      • ca.1250, Thomas Cantimpratensis, Opus de natura rerum V, xxxi "De corvo"
        Corvi gravidi dicuntur fieri, si eos corvinum ovum edere contigerit.
        Crows are said to become gravid if one moves them [off their nest] so one can eat a corvine egg.

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative corvīnus corvīna corvīnum corvīnī corvīnae corvīna
    genitive corvīnī corvīnae corvīnī corvīnōrum corvīnārum corvīnōrum
    dative corvīnō corvīnae corvīnō corvīnīs
    accusative corvīnum corvīnam corvīnum corvīnōs corvīnās corvīna
    ablative corvīnō corvīnā corvīnō corvīnīs
    vocative corvīne corvīna corvīnum corvīnī corvīnae corvīna

    Descendants

    • English: corvine
    • French: corvine
    • Italian: corvino
    • Portuguese: corvino
    • Spanish: corvino

    References

    • corvinus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • corvinus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • corvinus”, in Harry Thurston Peck, editor (1898), Harper’s Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
    • corvinus”, in William Smith, editor (1848), A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, London: John Murray