correctivus

correctivus

Latin

Etymology

    From corrigō + -īvus.

    Pronunciation

    Adjective

    corrēctivus (feminine corrēctiva, neuter corrēctivum); first/second-declension adjective

    1. (Medieval Latin) corrective, reformative

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative corrēctivus corrēctiva corrēctivum corrēctivī corrēctivae corrēctiva
    genitive corrēctivī corrēctivae corrēctivī corrēctivōrum corrēctivārum corrēctivōrum
    dative corrēctivō corrēctivae corrēctivō corrēctivīs
    accusative corrēctivum corrēctivam corrēctivum corrēctivōs corrēctivās corrēctiva
    ablative corrēctivō corrēctivā corrēctivō corrēctivīs
    vocative corrēctive corrēctiva corrēctivum corrēctivī corrēctivae corrēctiva

    Descendants

    • Catalan: correctiu
    • French: correctif
      • Dutch: correctief
    • German: korrektiv
    • Portuguese: corretivo
    • Spanish: correctivo

    References