copulatio

copulatio

Latin

Etymology

    From cōpulō + -tiō.

    Pronunciation

    Noun

    cōpulātiō f (genitive cōpulātiōnis); third declension

    1. coupling, joining, connecting, uniting

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative cōpulātiō cōpulātiōnēs
    genitive cōpulātiōnis cōpulātiōnum
    dative cōpulātiōnī cōpulātiōnibus
    accusative cōpulātiōnem cōpulātiōnēs
    ablative cōpulātiōne cōpulātiōnibus
    vocative cōpulātiō cōpulātiōnēs

    Descendants

    References

    • copulatio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • copulatio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • copulatio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.