constrictus

constrictus

Latin

Etymology

    Perfect passive participle of cōnstringō.

    Participle

    cōnstrictus (feminine cōnstricta, neuter cōnstrictum); first/second-declension participle

    1. bound together
    2. tied up
    3. inhibited

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative cōnstrictus cōnstricta cōnstrictum cōnstrictī cōnstrictae cōnstricta
    genitive cōnstrictī cōnstrictae cōnstrictī cōnstrictōrum cōnstrictārum cōnstrictōrum
    dative cōnstrictō cōnstrictae cōnstrictō cōnstrictīs
    accusative cōnstrictum cōnstrictam cōnstrictum cōnstrictōs cōnstrictās cōnstricta
    ablative cōnstrictō cōnstrictā cōnstrictō cōnstrictīs
    vocative cōnstricte cōnstricta cōnstrictum cōnstrictī cōnstrictae cōnstricta

    Descendants

    • Catalan: constret
    • English: constrict, constraint
    • French: contraint
    • Italian: constretto, costretto

    References

    • constrictus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • constrictus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
      • to be the slave of superstition: superstitione teneri, constrictum esse, obligatum esse