constituitor
Latin
Verb
cōnstituitor
- second/third-person singular future passive imperative of cōnstituō
Romanian
Etymology
From constitui + -itor.
Adjective
constituitor m or n (feminine singular constituitoare, masculine plural constituitori, feminine/neuter plural constituitoare)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | constituitor | constituitoare | constituitori | constituitoare | ||
| definite | constituitorul | constituitoarea | constituitorii | constituitoarele | |||
| genitive- dative |
indefinite | constituitor | constituitoare | constituitori | constituitoare | ||
| definite | constituitorului | constituitoarei | constituitorilor | constituitoarelor | |||
Noun
constituitor m (plural constituitori)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | constituitor | constituitorul | constituitori | constituitorii |
| genitive-dative | constituitor | constituitorului | constituitori | constituitorilor |
| vocative | constituitorule | constituitorilor | ||
References
- constituitor in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN