conscriptor

conscriptor

Latin

Etymology

    From cōnscrībō + -tor.

    Pronunciation

    Noun

    cōnscrīptor m (genitive cōnscrīptōris); third declension

    1. a composer, writer, author

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative cōnscrīptor cōnscrīptōrēs
    genitive cōnscrīptōris cōnscrīptōrum
    dative cōnscrīptōrī cōnscrīptōribus
    accusative cōnscrīptōrem cōnscrīptōrēs
    ablative cōnscrīptōre cōnscrīptōribus
    vocative cōnscrīptor cōnscrīptōrēs

    References

    • conscriptor”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • conscriptor”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • conscriptor in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[1], pre-publication website, 2005-2016