confitar
Catalan
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): (Central) [kuɱ.fiˈta]
- IPA(key): (Balearic) [koɱ.fiˈta]
- IPA(key): (Valencia) [koɱ.fiˈtaɾ]
Audio (Barcelona): (file)
Verb
confitar (first-person singular present confito, first-person singular preterite confití, past participle confitat)(transitive)
- to candy (preserve with sugar)
- to pot (preserve with oil or fat)
- confitar en vinagre ― to pickle
- (pronominal) to hoard (to retain greedily)
Conjugation
Conjugation of confitar (first conjugation)
| infinitive | confitar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | confitant | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | confitat | confitada | |||||
| plural | confitats | confitades | |||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | confito | confites | confita | confitem | confiteu | confiten | |
| imperfect | confitava | confitaves | confitava | confitàvem | confitàveu | confitaven | |
| future | confitaré | confitaràs | confitarà | confitarem | confitareu | confitaran | |
| preterite | confití | confitares | confità | confitàrem | confitàreu | confitaren | |
| conditional | confitaria | confitaries | confitaria | confitaríem | confitaríeu | confitarien | |
| subjunctive | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | confiti | confitis | confiti | confitem | confiteu | confitin | |
| imperfect | confités | confitessis | confités | confitéssim | confitéssiu | confitessin | |
| imperative | — | tu | vostè | nosaltres | vosaltres vós |
vostès | |
| affirmative | — | confita | confiti | confitem | confiteu | confitin | |
| negative (no) | — | no confitis | no confiti | no confitem | no confiteu | no confitin | |
Derived terms
- confitat
- confiter
- confitura
Further reading
- “confitar”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- “confitar” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
Spanish
Etymology
From confite.
Pronunciation
- IPA(key): /konfiˈtaɾ/ [kõɱ.fiˈt̪aɾ]
- Rhymes: -aɾ
- Syllabification: con‧fi‧tar
Verb
confitar (first-person singular present confito, first-person singular preterite confité, past participle confitado)
Conjugation
Conjugation of confitar (See Appendix:Spanish verbs)
Selected combined forms of confitar
These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| with infinitive confitar | dative | confitarme | confitarte | confitarle, confitarse | confitarnos | confitaros | confitarles, confitarse |
| accusative | confitarme | confitarte | confitarlo, confitarla, confitarse | confitarnos | confitaros | confitarlos, confitarlas, confitarse | |
| with gerund confitando | dative | confitándome | confitándote | confitándole, confitándose | confitándonos | confitándoos | confitándoles, confitándose |
| accusative | confitándome | confitándote | confitándolo, confitándola, confitándose | confitándonos | confitándoos | confitándolos, confitándolas, confitándose | |
| with informal second-person singular tuteo imperative confita | dative | confítame | confítate | confítale | confítanos | not used | confítales |
| accusative | confítame | confítate | confítalo, confítala | confítanos | not used | confítalos, confítalas | |
| with informal second-person singular voseo imperative confitá | dative | confitame | confitate | confitale | confitanos | not used | confitales |
| accusative | confitame | confitate | confitalo, confitala | confitanos | not used | confitalos, confitalas | |
| with formal second-person singular imperative confite | dative | confíteme | not used | confítele, confítese | confítenos | not used | confíteles |
| accusative | confíteme | not used | confítelo, confítela, confítese | confítenos | not used | confítelos, confítelas | |
| with first-person plural imperative confitemos | dative | not used | confitémoste | confitémosle | confitémonos | confitémoos | confitémosles |
| accusative | not used | confitémoste | confitémoslo, confitémosla | confitémonos | confitémoos | confitémoslos, confitémoslas | |
| with informal second-person plural imperative confitad | dative | confitadme | not used | confitadle | confitadnos | confitaos | confitadles |
| accusative | confitadme | not used | confitadlo, confitadla | confitadnos | confitaos | confitadlos, confitadlas | |
| with formal second-person plural imperative confiten | dative | confítenme | not used | confítenle | confítennos | not used | confítenles, confítense |
| accusative | confítenme | not used | confítenlo, confítenla | confítennos | not used | confítenlos, confítenlas, confítense | |
Further reading
- “confitar”, in Diccionario de la lengua española [Dictionary of the Spanish Language] (in Spanish), online version 23.8.1, Royal Spanish Academy [Spanish: Real Academia Española], 15 December 2025