concors

concors

Ladin

Noun

concors m (plural [please provide])

  1. contest (competition)
    • 2018 February 21, “Torna "Mendranze n poejia"”, in La Usc di Ladins[1]:
      Pea via sti di la 10^ edizion del concors nazional de poejia scrita ntei lingaz de mendranza metù a jì dal Istitut cultural ladin Cesa de Jan n colaborazion col comun da Fodom.
      (please add an English translation of this quotation)

Latin

Alternative forms

Etymology

    From cum (together) + cor (heart).

    Pronunciation

    Adjective

    concors (genitive concordis, superlative concordissimus); third-declension one-termination adjective

    1. agreeing, of one mind, concordant
    2. like-minded
    3. peaceful, harmonious

    Declension

    Third-declension one-termination adjective.

    singular plural
    masc./fem. neuter masc./fem. neuter
    nominative concors concordēs concordia
    genitive concordis concordium
    dative concordī concordibus
    accusative concordem concors concordīs
    concordēs
    concordia
    ablative concordī
    concorde
    concordibus
    vocative concors concordēs concordia

    Antonyms

    Derived terms

    Descendants

    • Italian: concorde
    • Portuguese: concorde
    • Spanish: concorde

    References

    • concors”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • concors”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • concors”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.