conabilis

conabilis

Latin

Etymology

    From cōnor (try, attempt) + -bilis.

    Pronunciation

    Adjective

    cōnābilis (neuter cōnābile); third-declension two-termination adjective

    1. laborious, difficult

    Declension

    Third-declension two-termination adjective.

    singular plural
    masc./fem. neuter masc./fem. neuter
    nominative cōnābilis cōnābile cōnābilēs cōnābilia
    genitive cōnābilis cōnābilium
    dative cōnābilī cōnābilibus
    accusative cōnābilem cōnābile cōnābilīs
    cōnābilēs
    cōnābilia
    ablative cōnābilī cōnābilibus
    vocative cōnābilis cōnābile cōnābilēs cōnābilia

    References

    • conabilis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • conabilis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.