commendaticius

commendaticius

Latin

Alternative forms

Etymology

    From commendātus + -īcius.

    Pronunciation

    Adjective

    commendātīcius (feminine commendātīcia, neuter commendātīcium); first/second-declension adjective

    1. commendatory

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative commendātīcius commendātīcia commendātīcium commendātīciī commendātīciae commendātīcia
    genitive commendātīciī commendātīciae commendātīciī commendātīciōrum commendātīciārum commendātīciōrum
    dative commendātīciō commendātīciae commendātīciō commendātīciīs
    accusative commendātīcium commendātīciam commendātīcium commendātīciōs commendātīciās commendātīcia
    ablative commendātīciō commendātīciā commendātīciō commendātīciīs
    vocative commendātīcie commendātīcia commendātīcium commendātīciī commendātīciae commendātīcia

    References

    • commendaticius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • commendaticius”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • commendaticius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.