comandor
Romanian
Etymology
Borrowed from French commandeur.
Noun
comandor m (plural comandori)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | comandor | comandorul | comandori | comandorii |
| genitive-dative | comandor | comandorului | comandori | comandorilor |
| vocative | comandorule | comandorilor | ||