comandir
Romanian
Etymology
Borrowed from Russian командир (komandir), from French commandeur.
Noun
comandir m (plural comandiri)
- (dated) commander
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | comandir | comandirul | comandiri | comandirii |
| genitive-dative | comandir | comandirului | comandiri | comandirilor |
| vocative | comandirule | comandirilor | ||