collaticius

collaticius

Latin

Alternative forms

  • collātītius

Etymology

    From collātus + -īcius.

    Pronunciation

    Adjective

    collātīcius (feminine collātīcia, neuter collātīcium); first/second-declension adjective

    1. brought together, achieved by collaboration

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative collātīcius collātīcia collātīcium collātīciī collātīciae collātīcia
    genitive collātīciī collātīciae collātīciī collātīciōrum collātīciārum collātīciōrum
    dative collātīciō collātīciae collātīciō collātīciīs
    accusative collātīcium collātīciam collātīcium collātīciōs collātīciās collātīcia
    ablative collātīciō collātīciā collātīciō collātīciīs
    vocative collātīcie collātīcia collātīcium collātīciī collātīciae collātīcia

    Descendants

    • English: collatitious
    • Italian: collatizio

    References

    • collaticius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • collaticius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.