circumscriptor

circumscriptor

Latin

Etymology

    From circumscribō + -tor.

    Pronunciation

    Noun

    circumscriptor m (genitive circumscriptōris); third declension

    1. defrauder, deceiver, cheat

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative circumscriptor circumscriptōrēs
    genitive circumscriptōris circumscriptōrum
    dative circumscriptōrī circumscriptōribus
    accusative circumscriptōrem circumscriptōrēs
    ablative circumscriptōre circumscriptōribus
    vocative circumscriptor circumscriptōrēs

    References

    • circumscriptor”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • circumscriptor”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • circumscriptor”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.