celeritas

celeritas

Latin

Etymology

    From celer (fast, swift) + -tās.

    Pronunciation

    Noun

    celeritās f (genitive celeritātis); third declension

    1. quickness, speed, swiftness, haste, celerity

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative celeritās celeritātēs
    genitive celeritātis celeritātum
    dative celeritātī celeritātibus
    accusative celeritātem celeritātēs
    ablative celeritāte celeritātibus
    vocative celeritās celeritātēs

    Synonyms

    Descendants

    • Catalan: celeritat
    • English: celerity
    • French: célérité
    • Italian: celerità
    • Portuguese: celeridade
    • Romanian: celeritate
    • Spanish: celeridad

    References

    • celeritas”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • celeritas”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • celeritas”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
      • to overtake and pass some one: praecurrere aliquem (celeritate)
      • dulness of intellect: ingenii tarditas (opp. celeritas)
      • vivid, lively imagination: ingenii vis or celeritas
      • readiness in debate, in repartee: celeritas in respondendo