caninus

caninus

English

Etymology

Borrowed from Latin caninus, from canis +‎ -inus.

Noun

caninus (plural canini)

  1. The caninus muscle.

Anagrams

Latin

Etymology

    From canis (dog) + -īnus.

    Pronunciation

    Adjective

    canīnus (feminine canīna, neuter canīnum); first/second-declension adjective

    1. canine; of or pertaining to a dog.

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative canīnus canīna canīnum canīnī canīnae canīna
    genitive canīnī canīnae canīnī canīnōrum canīnārum canīnōrum
    dative canīnō canīnae canīnō canīnīs
    accusative canīnum canīnam canīnum canīnōs canīnās canīna
    ablative canīnō canīnā canīnō canīnīs
    vocative canīne canīna canīnum canīnī canīnae canīna

    Synonyms

    Derived terms

    Descendants

    • Catalan: caní
    • English: canine
    • French: canin
    • Galician: caíño
    • Italian: canino
    • Malay: kanin
    • Portuguese: cainho, canino
    • Romanian: canin
    • Spanish: canino

    References

    • caninus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • caninus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • caninus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.