bugning

bugning

Swedish

Etymology

From buga +‎ -ning.

Noun

bugning c

  1. bow, bowing

Declension

Declension of bugning
nominative genitive
singular indefinite bugning bugnings
definite bugningen bugningens
plural indefinite bugningar bugningars
definite bugningarna bugningarnas

Further reading

  • bugning”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)