breviculus

breviculus

Latin

Etymology

    From brevis (short) + -culus (diminutive suffix).

    Pronunciation

    Adjective

    breviculus (feminine brevicula, neuter breviculum); first/second-declension adjective

    1. diminutive of brevis (short): somewhat short, a little short
      • c. 206 BCE – 188 BCE, Plautus, Mercator 3.4.51–53:
        Ego dīcam tibi: / cānum, vārum, ventriōsum, bucculentum, breviculum, / subnigrīs oculīs, oblongīs mālīs, pānsam aliquantulum.
        I shall tell you: / grey-haired, bow-legged, pot-bellied, wide-mouthed, a little short, / with blackish eyes, with longish jaws, a somewhat broad-footed man.

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative breviculus brevicula breviculum breviculī breviculae brevicula
    genitive breviculī breviculae breviculī breviculōrum breviculārum breviculōrum
    dative breviculō breviculae breviculō breviculīs
    accusative breviculum breviculam breviculum breviculōs breviculās brevicula
    ablative breviculō breviculā breviculō breviculīs
    vocative brevicule brevicula breviculum breviculī breviculae brevicula

    References

    • breviculus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • breviculus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.