bitnik

bitnik

Polish

Pronunciation

 
  • IPA(key): /ˈbit.ɲik/
  • Rhymes: -itɲik
  • Syllabification: bit‧nik

Etymology 1

    Borrowed from English beatnik.

    Alternative forms

    Noun

    bitnik m pers

    1. (historical) beatnik (person associated with the Beat Generation of the 1950s and 1960s or its style)
    Declension
    Derived terms
    adjective
    • bitnikowski

    Etymology 2

      From bić + -nik. First attested in 1859.[1][2]

      Noun

      bitnik m pers

      1. battler, combatant, fighter, scrapper (person prone to start fights)
      Declension
      Derived terms
      adjective
      • bitnikowski

      References

      1. ^ B. Bielowski (1859), Dzwonek. Pismo dla ludu. (Das Glöcklein.)[1] (in Polish), page 266
      2. ^ bitnik in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

      Further reading

      • bitnik”, in Wielki słownik języka polskiego[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • bitnik”, in Polish dictionaries at PWN[3] (in Polish)
      • Marzena Kozanecka-Zwierz, Magdalena Bartosiewicz, Renata Marciniak-Firadza, editors (2014), “bitnik”, in Gwara – Księżaków "język ojczysty" Dziedzictwo regionu łowickiego (in Polish), Łowicz: Muzeum w Łowiczu, →ISBN, page 21