bilans

bilans

French

Noun

bilans m

  1. plural of bilan

Polish

Etymology

Borrowed from French bilan(s), from Italian bilancio, from Latin bilanx.[1] First attested in 1787.[2][3]

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈbi.lans/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ilans
  • Syllabification: bi‧lans

Noun

bilans m inan (diminutive bilansik)

  1. (accounting) balance sheet, balance
  2. balance (the relationship between gains and losses in general)
  3. assessment, balance, toll, count, tally, summary
    Synonym: podsumowanie

Declension

Derived terms

adjective

Collocations

References

  1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “bilans”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
  2. ^ Odpowiedz w assystencyi Zwierzchności Woiewodzinskiej. Od Staro i Nowo-Kahalnych Wileńskich. przeciwko Samuelowi Wigdorowiczowi odsądzonemu od Rabinowstwa Wileńskiego Gminowi i Pospolstwa Zydowskiemu Wileńskiemu y W. Wichertowi Stolnikowi Mścisławskiemu oraz Zydom na Juryzdyce JO. Xcia Jmości Biskupa Wileńskiego mieszkającym[1], 1787, page 39
  3. ^ bilans in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

Further reading

  • bilans”, in Wielki słownik języka polskiego[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • bilans”, in Polish dictionaries at PWN[3] (in Polish)