belliger

belliger

Latin

Etymology

    From bellum (war) + -ger (bearing).

    Pronunciation

    Adjective

    belliger (feminine belligera, neuter belligerum); first/second-declension adjective (nominative masculine singular in -er)

    1. waging war
    2. warlike, martial, valiant

    Declension

    First/second-declension adjective (nominative masculine singular in -er).

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative belliger belligera belligerum belligerī belligerae belligera
    genitive belligerī belligerae belligerī belligerōrum belligerārum belligerōrum
    dative belligerō belligerae belligerō belligerīs
    accusative belligerum belligeram belligerum belligerōs belligerās belligera
    ablative belligerō belligerā belligerō belligerīs
    vocative belliger belligera belligerum belligerī belligerae belligera

    Descendants

    • Spanish: belígero

    References

    • belliger”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • belliger”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • belliger”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.