behoudbaar

behoudbaar

Dutch

Etymology

From behouden (to keep) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌbəˈɦɑu̯t.baːr/
  • Hyphenation: be‧houd‧baar

Adjective

behoudbaar (comparative behoudbaarder, superlative behoudbaarst)

  1. able to be kept
  2. preservable

Declension

Declension of behoudbaar
uninflected behoudbaar
inflected behoudbare
comparative behoudbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial behoudbaar behoudbaarder het behoudbaarst
het behoudbaarste
indefinite m./f. sing. behoudbare behoudbaardere behoudbaarste
n. sing. behoudbaar behoudbaarder behoudbaarste
plural behoudbare behoudbaardere behoudbaarste
definite behoudbare behoudbaardere behoudbaarste
partitive behoudbaars behoudbaarders