azylancki

azylancki

Polish

Etymology

Etymology tree
Latin asȳlumlbor.
Polish azyl
Proto-Indo-European *-onts
Latin -ns
Latin -āns
Old French -ant
French -antbor.
Polish -ant
Polish azylant
Proto-Indo-European *-iskos
Proto-Balto-Slavic *-iškas
Proto-Slavic *-ьskъ
Old Polish -ski
Polish -ski
Polish -cki
Polish azylancki

    From azylant + -cki. First attested in 1984.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.zɘˈlan.t͡ski/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ant͡ski
    • Syllabification: a‧zy‧lan‧cki

    Adjective

    azylancki (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational, politics, law) asylum seeker's

    Declension

    Declension of azylancki (velar)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative azylancki azylancka azylanckie azylanccy azylanckie
    genitive azylanckiego azylanckiej azylanckiego azylanckich
    dative azylanckiemu azylanckiej azylanckiemu azylanckim
    accusative azylanckiego azylancki azylancką azylanckie azylanckich azylanckie
    instrumental azylanckim azylancką azylanckim azylanckimi
    locative azylanckim azylanckiej azylanckim azylanckich
    adjective
    nouns

    References

    1. ^ azylancki in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “azylancki”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.