atitudinal
Romanian
Etymology
Borrowed from Italian attitudinale. By surface analysis, atitudine + -al. Piecewise doublet of aptitudinal.
Adjective
atitudinal m or n (feminine singular atitudinală, masculine plural atitudinali, feminine/neuter plural atitudinale)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | atitudinal | atitudinală | atitudinali | atitudinale | ||
| definite | atitudinalul | atitudinala | atitudinalii | atitudinalele | |||
| genitive- dative |
indefinite | atitudinal | atitudinale | atitudinali | atitudinale | ||
| definite | atitudinalului | atitudinalei | atitudinalilor | atitudinalelor | |||
References
- atitudinal in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN