archisolium

archisolium

Latin

Etymology

    From archi- (arch-, highest) + solium (seat, throne).

    Pronunciation

    (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ar.kiˈs̬ɔː.li.um]
    

    Noun

    archisolium n (genitive archisoliī); second declension

    1. (Medieval Latin) principal royal seat, capital city
      • a. 1223, Otto von St. Blasien, Chronica, chapter 34:
        Hac itaque relaxatione recreato exercitu Iconium versus, tocius Cilicie metropolim soldanique archisolium, aciem direxit eamque inaudita celeritate expugnavit.
        The army having thus been reinvigorated by this relaxation, he arrayed his men against Iconium, the metropolis of all Cilicia and the sultan's capital city, and stormed it with unheard-of speed.

    Declension

    Second-declension noun (neuter).

    singular plural
    nominative archisolium archisolia
    genitive archisoliī archisoliōrum
    dative archisoliō archisoliīs
    accusative archisolium archisolia
    ablative archisoliō archisoliīs
    vocative archisolium archisolia

    References

    • Niermeyer, Jan Frederik (1976), “archisolium”, in Mediae Latinitatis Lexicon Minus, Leiden, Boston: E. J. Brill