aptitudo

aptitudo

Latin

Etymology

    From aptus (suitable, fit) + -tūdō.

    Pronunciation

    Noun

    aptitūdō f (genitive aptitūdinis); third declension

    1. (Medieval Latin) aptitude, fitness

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative aptitūdō aptitūdinēs
    genitive aptitūdinis aptitūdinum
    dative aptitūdinī aptitūdinibus
    accusative aptitūdinem aptitūdinēs
    ablative aptitūdine aptitūdinibus
    vocative aptitūdō aptitūdinēs

    Descendants

    • Catalan: aptitud
    • English: aptitude
    • French: aptitude
    • Galician: aptitude
    • ? Italian: attitudine
    • Portuguese: aptidão
    • Romanian: aptitudine
    • Spanish: aptitud

    References

    • "aptitudo", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
    • aptitudo”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • aptitudo in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[1], pre-publication website, 2005-2016