apiarius

apiarius

Latin

Etymology

    From apis (a bee) + -ārius (agent of use”, “-keeper).

    Pronunciation

    Noun

    apiārius m (genitive apiāriī or apiārī); second declension

    1. an apiarist, an apiculturist, a beekeeper

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative apiārius apiāriī
    genitive apiāriī
    apiārī1
    apiāriōrum
    dative apiāriō apiāriīs
    accusative apiārium apiāriōs
    ablative apiāriō apiāriīs
    vocative apiārie apiāriī

    1Found in older Latin (until the Augustan Age).

    Synonyms

    • (apiarist, apiculturist, beekeeper): cīdlārius (Mediaeval)

    Descendants

    • Insular Romance:
      • Sardinian: abialzu
    • Italo-Romance:
      • Italian: apiaio
      • Sicilian: aparu

    References