altercatio

altercatio

Latin

Etymology

    From altercor + -tiō.

    Pronunciation

    Noun

    altercātiō f (genitive altercātiōnis); third declension

    1. dispute, debate
    2. altercation

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative altercātiō altercātiōnēs
    genitive altercātiōnis altercātiōnum
    dative altercātiōnī altercātiōnibus
    accusative altercātiōnem altercātiōnēs
    ablative altercātiōne altercātiōnibus
    vocative altercātiō altercātiōnēs

    Descendants

    • Catalan: altercació
    • English: altercation
    • French: altercation
    • Italian: altercazione
    • Occitan: altercacion
    • Polish: alterkacja (obsolete) (learned)
    • Portuguese: altercação
    • Spanish: altercación

    References

    • altercatio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • altercatio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • altercatio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.