aleator

aleator

Latin

Etymology

    From ālea + -tor.

    Pronunciation

    Noun

    āleātor m (genitive āleātōris); third declension

    1. gambler, gamester

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative āleātor āleātōrēs
    genitive āleātōris āleātōrum
    dative āleātōrī āleātōribus
    accusative āleātōrem āleātōrēs
    ablative āleātōre āleātōribus
    vocative āleātor āleātōrēs

    Synonyms

    References

    • aleator”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • aleator”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • aleator”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.

    Romanian

    Adjective

    aleator m or n (feminine singular aleatoare, masculine plural aleatori, feminine/neuter plural aleatoare)

    1. alternative form of aleatoriu

    Declension

    Declension of aleator
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite aleator aleatoare aleatori aleatoare
    definite aleatorul aleatoarea aleatorii aleatoarele
    genitive-
    dative
    indefinite aleator aleatoare aleatori aleatoare
    definite aleatorului aleatoarei aleatorilor aleatoarelor