afscheren

afscheren

Dutch

Etymology

From Middle Dutch afscheren, afsceren. Equivalent to af +‎ scheren.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈɑfˌsxeː.rə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: af‧sche‧ren

Verb

afscheren

  1. (transitive) to shave off

Conjugation

Conjugation of afscheren (strong class 4, separable)
infinitive afscheren
past singular schoor af
past participle afgeschoren
infinitive afscheren
gerund afscheren n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular scheer af schoor af afscheer afschoor
2nd person sing. (jij) scheert af, scheer af2 schoor af afscheert afschoor
2nd person sing. (u) scheert af schoor af afscheert afschoor
2nd person sing. (gij) scheert af schoort af afscheert afschoort
3rd person singular scheert af schoor af afscheert afschoor
plural scheren af schoren af afscheren afschoren
subjunctive sing.1 schere af schore af afschere afschore
subjunctive plur.1 scheren af schoren af afscheren afschoren
imperative sing. scheer af
imperative plur.1 scheert af
participles afscherend afgeschoren
1) Archaic. 2) In case of inversion.
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.