afdingbaar
Dutch
Etymology
From afdingen (“to haggle”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌɑfˈdɪŋ.baːr/
- Hyphenation: af‧ding‧baar
Adjective
afdingbaar (comparative afdingbaarder, superlative afdingbaarst)
- negotiable; able to be bargained or haggled over
Inflection
| Declension of afdingbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | afdingbaar | |||
| inflected | afdingbare | |||
| comparative | afdingbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | afdingbaar | afdingbaarder | het afdingbaarst het afdingbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | afdingbare | afdingbaardere | afdingbaarste |
| n. sing. | afdingbaar | afdingbaarder | afdingbaarste | |
| plural | afdingbare | afdingbaardere | afdingbaarste | |
| definite | afdingbare | afdingbaardere | afdingbaarste | |
| partitive | afdingbaars | afdingbaarders | — | |