afat
Albanian
Etymology
First attested in the 20th century. Likely a deverbal of Ottoman Turkish عفو اتمك (ʼafv etmek, “to forgive, pardon”).
Pronunciation
- IPA(key): /aˈfat/
- Rhymes: -at
Noun
afat m (plural afate, definite afati, definite plural afatet)
- term, due period (in which something must be done)
- deadline, due date
- Synonym: vade
- (archaic) grace (for a debtor), postponement, extension of time
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | afat | afati | afate | afatet |
| accusative | afatin | |||
| dative | afati | afatit | afateve | afateve |
| ablative | afatesh | |||
Derived terms
- afatgjatë
- afatizoj, afatëzoj
- afatlargët
- i afatshëm
- afatshkurtër
- i pafatshëm
References
- FMGJSH (2026), “afát,~i”
- FGJSSH (1980), page 7a: “afát,~i”
- Topalli (2017), page 75a: “afát”
- Çabej SE, vol. 1, page 11b: “afát”
- Ndreca (1976), page 3a: “afát”
- Mann (1948), page 2a: “afat”
- Drizari Dictionary, 2nd ed., page 1a: “afát”
- Bashkimi (1908), page 18a: “afat”
Crimean Tatar
Etymology
Borrowed from Arabic آفَة (ʔāfa).
Pronunciation
- Hyphenation: a‧fat
Noun
afat
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | afat | afatlar |
| genitive | afatnıñ | afatlarnıñ |
| dative | afatqa | afatlarğa |
| accusative | afatnı | afatlarnı |
| locative | afatta | afatlarda |
| ablative | afattan | afatlardan |