adam

adam

See also: Appendix:Variations of "adam"

English

Etymology

From Adam in Adam and Eve as opposed to eve.

Pronunciation

Noun

adam (plural adams)

  1. (US, humorous) The day or night before an eve; two days or nights before a holiday, most commonly Christmas.

Afar

Etymology 1

    From Arabic آدَم (ʔādam).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈadam/ [ˈʔʌdʌm]
    • Hyphenation: a‧dam

    Noun

    ádam m

    1. human
    Declension
            Declension of ádam      
    absolutive ádam
    predicative ádama
    subjective ádam
    genitive ádam
      Postpositioned forms
    l-case ádamal
    k-case ádamak
    t-case ádamat
    h-case ádamah

    Etymology 2

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Pronunciation

    • IPA(key): /aˈdam/ [ʔʌˈdʌm]
    • Hyphenation: a‧dam

    Verb

    adám

    1. imperative singular of adamé

    References

    • Mohamed Hassan Kamil (2015), L’afar: description grammaticale d’une langue couchitique (Djibouti, Erythrée et Ethiopie)[2], Paris: Université Sorbonne Paris Cité (doctoral thesis), page 51

    Azerbaijani

    Other scripts
    Cyrillic адам
    Arabic Classical sp آدم
    Iranian sp

    Etymology

      Inherited from Old Anatolian Turkish آدم (ādäm), borrowed from Arabic آدَم (ʔādam).

      Pronunciation

      • IPA(key): /ɑˈdɑm/
      • Audio (Baku):(file)
      • Hyphenation: a‧dam

      Noun

      adam (definite accusative adamı, plural adamlar)

      1. human, person
      2. someone, somebody, an important person
        Adam olub, bizi daha saymır.
        [S/he] has become someone, doesn't respect us anymore.

      Declension

      Declension of adam
      singular plural
      nominative adamadamlar
      definite accusative adamıadamları
      dative adamaadamlara
      locative adamdaadamlarda
      ablative adamdanadamlardan
      definite genitive adamınadamların
      Possessive forms of adam
      nominative
      singular plural
      mənim (my) adamım adamlarım
      sənin (your) adamın adamların
      onun (his/her/its) adamı adamları
      bizim (our) adamımız adamlarımız
      sizin (your) adamınız adamlarınız
      onların (their) adamı or adamları adamları
      accusative
      singular plural
      mənim (my) adamımı adamlarımı
      sənin (your) adamını adamlarını
      onun (his/her/its) adamını adamlarını
      bizim (our) adamımızı adamlarımızı
      sizin (your) adamınızı adamlarınızı
      onların (their) adamını or adamlarını adamlarını
      dative
      singular plural
      mənim (my) adamıma adamlarıma
      sənin (your) adamına adamlarına
      onun (his/her/its) adamına adamlarına
      bizim (our) adamımıza adamlarımıza
      sizin (your) adamınıza adamlarınıza
      onların (their) adamına or adamlarına adamlarına
      locative
      singular plural
      mənim (my) adamımda adamlarımda
      sənin (your) adamında adamlarında
      onun (his/her/its) adamında adamlarında
      bizim (our) adamımızda adamlarımızda
      sizin (your) adamınızda adamlarınızda
      onların (their) adamında or adamlarında adamlarında
      ablative
      singular plural
      mənim (my) adamımdan adamlarımdan
      sənin (your) adamından adamlarından
      onun (his/her/its) adamından adamlarından
      bizim (our) adamımızdan adamlarımızdan
      sizin (your) adamınızdan adamlarınızdan
      onların (their) adamından or adamlarından adamlarından
      genitive
      singular plural
      mənim (my) adamımın adamlarımın
      sənin (your) adamının adamlarının
      onun (his/her/its) adamının adamlarının
      bizim (our) adamımızın adamlarımızın
      sizin (your) adamınızın adamlarınızın
      onların (their) adamının or adamlarının adamlarının

      Synonyms

      Derived terms

      Pronoun

      adam

      1. (indefinite personal pronoun) Any person (applying to people in general).
        Adama neçə dəfə deyərlər ki, gecikmə?!How many times should one be told not to be late?!
        Adama daha heç nə lazım deyil.One doesn't need anything else.

      Declension

      Declension of adam
      singular plural
      nominative adamadamlar
      definite accusative adamıadamları
      dative adamaadamlara
      locative adamdaadamlarda
      ablative adamdanadamlardan
      definite genitive adamınadamların
      Possessive forms of adam
      nominative
      singular plural
      mənim (my) adamım adamlarım
      sənin (your) adamın adamların
      onun (his/her/its) adamı adamları
      bizim (our) adamımız adamlarımız
      sizin (your) adamınız adamlarınız
      onların (their) adamı or adamları adamları
      accusative
      singular plural
      mənim (my) adamımı adamlarımı
      sənin (your) adamını adamlarını
      onun (his/her/its) adamını adamlarını
      bizim (our) adamımızı adamlarımızı
      sizin (your) adamınızı adamlarınızı
      onların (their) adamını or adamlarını adamlarını
      dative
      singular plural
      mənim (my) adamıma adamlarıma
      sənin (your) adamına adamlarına
      onun (his/her/its) adamına adamlarına
      bizim (our) adamımıza adamlarımıza
      sizin (your) adamınıza adamlarınıza
      onların (their) adamına or adamlarına adamlarına
      locative
      singular plural
      mənim (my) adamımda adamlarımda
      sənin (your) adamında adamlarında
      onun (his/her/its) adamında adamlarında
      bizim (our) adamımızda adamlarımızda
      sizin (your) adamınızda adamlarınızda
      onların (their) adamında or adamlarında adamlarında
      ablative
      singular plural
      mənim (my) adamımdan adamlarımdan
      sənin (your) adamından adamlarından
      onun (his/her/its) adamından adamlarından
      bizim (our) adamımızdan adamlarımızdan
      sizin (your) adamınızdan adamlarınızdan
      onların (their) adamından or adamlarından adamlarından
      genitive
      singular plural
      mənim (my) adamımın adamlarımın
      sənin (your) adamının adamlarının
      onun (his/her/its) adamının adamlarının
      bizim (our) adamımızın adamlarımızın
      sizin (your) adamınızın adamlarınızın
      onların (their) adamının or adamlarının adamlarının

      Further reading

      Crimean Tatar

      Etymology

      From Arabic آدَم (ʔādam)

      Noun

      adam

      1. human, person
      2. husband

      Declension

      Declension of adam
      singular plural
      nominative adam adamlar
      genitive adamnıñ adamlarnıñ
      dative adamğa adamlarğa
      accusative adamnı adamlarnı
      locative adamda adamlarda
      ablative adamdan adamlardan

      Derived terms

      • adamca
      • adamcasına
      • adamçıq
      • adamlıq
      • adamsız

      References

      Gagauz

      Etymology

      Inherited from Old Anatolian Turkish آدم (ādäm), from Arabic آدَم (ʔādam) [1][2]

      Pronunciation

      • IPA(key): /ɑˈdɑm/
      • Hyphenation: a‧dam

      Noun

      adam (definite accusative adamı, plural adamnar)

      1. human, person
        Synonyms: kişi, insan
      2. man, guy
        Synonyms: erkek, erif
        adam gölmäämen's shirt
        • 1991 May 10, Todur Zanet, “Gagauzlar çekiler türk soyundan”, in Ana Sözü[5]:
          Mihail ÇAKİR din izmetçisi olarak, pek üürenik bir adammış, din kiyatlarını pek bilärmiş. Çevirmiş onnarı gagauz dilinä. Bundan kaarä türlü sözlüklär, kiyatlar yazmış.
          Mihail Ciachir, as a servant of religion, was a really knowledgeable man, he knew a lot about religious books. He would translate them to Gagauz. Other than that, he wrote various dictionaries and books.
      3. husband
        Synonym: koca

      Declension

      Declension of adam
      singular (tekil) plural (çoğul)
      nominative (yalın) adam adamnar
      definite accusative (belirtme) adamı adamnarı
      dative (yönelme) adama adamnara
      locative (bulunma) adamda adamnarda
      ablative (çıkma) adamdan adamnardan
      genitive (tamlayan) adamın adamnarın

      Derived terms

      See also

      References

      1. ^ Nişanyan, Sevan (2002–), “adam”, in Nişanyan Sözlük
      2. ^ András Rajki, A Concise Gagauz Dictionary with etymologies and Turkish, Azerbaijani, Crimean Tatar and Turkmen cognates, 2007

      Further reading

      • Ciachir, Mihail (1938), “adam”, in Dicționar gagauzo (tiurco)–român pentru gagauzii din Basarabia (in Romanian), Chișinău, page 7
      • Kopuşçu M. İ., Todorova S. A., Kiräkova T.İ., editors (2019), “adam”, in Gagauzça-rusça sözlük: klaslar 5-12, Komrat: Gagauziya M.V. Maruneviç adına Bilim-Aaraştırma merkezi, →ISBN, page 10
      • N. A Baskakov, editor (1972), “адам”, in Gagauzsko-Russko-Moldavskij Slovarʹ [Gagauz-Russian-Moldovan Dictionary], Moskva: Izdatelʹstvo Sovetskaja Enciklopedija, →ISBN, page 25
      • Mavrodi M. F., editor (2019), “adam”, in Gagauzça-rusça sözlük: klaslar 1-4, Komrat: Gagauziya M.V. Maruneviç adına Bilim-Aaraştırma merkezi, →ISBN, page 10

      Gothic

      Romanization

      adam

      1. romanization of 𐌰𐌳𐌰𐌼

      Kalasha

      Noun

      adam

      1. body
      2. A piece (of something)

      Kavalan

      Noun

      adam

      1. bird

      Ladino

      Etymology

      Borrowed from Hebrew אָדָם m.

      Noun

      adam m (Hebrew spelling אדם)[1]

      1. man (adult male human)
        Synonym: ombre
        Hypernyms: persona, umano
        • 2004, Los Muestros[6], numbers 56–64, R. Capuia:
          [] una kapa roja y medinas negros, un perro cerka, todo echo magnifica, kada punto perfecto en el suave prado de erba y flores, kuadro por kuadro donde estaba en pie el adam riko.
          A red cape and black cities, nearly a dog, every magnificent work, every perfect point in the smooth meadow of grass and flowers, frame by frame where the rich man stood.

      References

      1. ^ adam”, in Trezoro de la Lengua Djudeoespanyola [Treasury of the Judeo-Spanish Language] (in Ladino, Hebrew, and English), Instituto Maale Adumim

      Norwegian Bokmål

      Noun

      adam

      1. Certain properties of a person, often derived from the biblical story
        Den gamle adam (sinful human nature, literally the old adam)
        Adams drakt or adamsdrakt (to be naked, literally Adam's costume)
      2. Used in sayings and proverbs
        Hvor lenge var Adam i paradis? (Happiness is often short-lived, literally How long was Adam in Paradise?)

      Norwegian Nynorsk

      Etymology

      From the name of Adam in the book of Genesis.

      Noun

      adam m (definite singular adamen, indefinite plural adamar, definite plural adamane)

      1. (metonymic) man
        Coordinate term: eva
      2. (figurative) original sin or human frailty
        Synonym: arvesynd

      Derived terms

      References

      Anagrams

      Turkish

      Pronunciation

      • IPA(key): /aˈdam/, [ɑˈd̟ɑm]
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -am
      • Hyphenation: a‧dam

      Etymology 1

        Inherited from Ottoman Turkish آدم (adam),[1] from Old Anatolian Turkish آدم (âdem), borrowed from Arabic آدَم (ʔādam).

        Noun

        adam (definite accusative adamı, plural adamlar)

        1. human
        2. man (adult male human)
        Declension
        Declension of adam
        singular plural
        nominative adam adamlar
        definite accusative adamı adamları
        dative adama adamlara
        locative adamda adamlarda
        ablative adamdan adamlardan
        genitive adamın adamların
        Possessive forms
        nominative
        singular plural
        1st singular adamım adamlarım
        2nd singular adamın adamların
        3rd singular adamı adamları
        1st plural adamımız adamlarımız
        2nd plural adamınız adamlarınız
        3rd plural adamları adamları
        definite accusative
        singular plural
        1st singular adamımı adamlarımı
        2nd singular adamını adamlarını
        3rd singular adamını adamlarını
        1st plural adamımızı adamlarımızı
        2nd plural adamınızı adamlarınızı
        3rd plural adamlarını adamlarını
        dative
        singular plural
        1st singular adamıma adamlarıma
        2nd singular adamına adamlarına
        3rd singular adamına adamlarına
        1st plural adamımıza adamlarımıza
        2nd plural adamınıza adamlarınıza
        3rd plural adamlarına adamlarına
        locative
        singular plural
        1st singular adamımda adamlarımda
        2nd singular adamında adamlarında
        3rd singular adamında adamlarında
        1st plural adamımızda adamlarımızda
        2nd plural adamınızda adamlarınızda
        3rd plural adamlarında adamlarında
        ablative
        singular plural
        1st singular adamımdan adamlarımdan
        2nd singular adamından adamlarından
        3rd singular adamından adamlarından
        1st plural adamımızdan adamlarımızdan
        2nd plural adamınızdan adamlarınızdan
        3rd plural adamlarından adamlarından
        genitive
        singular plural
        1st singular adamımın adamlarımın
        2nd singular adamının adamlarının
        3rd singular adamının adamlarının
        1st plural adamımızın adamlarımızın
        2nd plural adamınızın adamlarınızın
        3rd plural adamlarının adamlarının
        Predicative forms
        singular plural
        1st singular adamım adamlarım
        2nd singular adamsın adamlarsın
        3rd singular adam
        adamdır
        adamlar
        adamlardır
        1st plural adamız adamlarız
        2nd plural adamsınız adamlarsınız
        3rd plural adamlar adamlardır
        Synonyms
        Antonyms
        Derived terms
        Compound nouns
        • adam sarrafı
        • ahiret adamı
        • bilim adamı
        • dağ adamı
        • dava adamı
        • devlet adamı
        • din adamı
        • el adamı
        • ev adamı
        • fikir adamı
        • film adamı
        • gemi adamı
        • görev adamı
        • gösteri adamı
        • günün adamı
        • halk adamı
        • hayat adamı
        • iş adamı
        • kanun adamı
        • salon adamı
        • sanat adamı
        • uzay adamı
        • zamane adamı
        Compounds
        Idioms and proverbs
        • adam adama gerek olur
        • adam adama savunma
        • adam adama yük değil, can gövdeye mülk değil
        • adam adamdan korkmaz, utanır
        • adam adamı bir kez aldatır
        • adam almamak
        • adam beğenmemek
        • adam değilim
        • adam etmek
        • adam gibi
        • adam içine çıkmak
        • adam içine karışmak
        • adam kullanmak
        • adam olana bir söz yeter
        • adam olana çok bile
        • adam olmak
        • adam sanmak
        • adam sen de
        • adam sırasına geçmek
        • adam yerine koymak
        • adama benzemek
        • adama dönmek
        • adamdan saymak
        • adamın adı çıkacağına canı çıksın
        • adamın iyisi işbaşında belli olur
        • adamın kötüsü olmaz, meğer züğürt ola
        • adamın yere bakanından, suyun yavaş akanından kork
        • adamına göre
        • beniadem

        References

        1. ^ Redhouse, James W. (1890), “آدم”, in A Turkish and English Lexicon[1], Constantinople: A. H. Boyajian, page 51

        Further reading

        Etymology 2

        Noun

        adam

        1. first-person singular possessive of ada