acont
Romanian
Etymology
Borrowed from Italian acconto or French acompte.
Noun
acont n (plural aconturi)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | acont | acontul | aconturi | aconturile |
| genitive-dative | acont | acontului | aconturi | aconturilor |
| vocative | acontule | aconturilor | ||