Tocharus
Latin
Etymology
Etymology tree
Latin Tocharus
Borrowed from Ancient Greek Τόχαρος (Tókharos).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈtɔ.kʰa.rʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈtɔː.ka.rus]
Noun
Tocharus m sg (genitive Tocharī); second declension
- Tocharian (any member of the Tochari, a people who inhabited Bactria)
- 1729, Georgii Pachymeris Michael Palæologus sive Historia Rerum a Michaele Palæologo, page 76:
- Tam vulgo enim increbuerat cum horrore terroreque ad Tocharorum mentionem quaſi panico iſtius ejuſdem cæca, [...]
- (please add an English translation of this quotation)
- 1835, Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae[1], page 904:
- Tuctais Tocharus Noga devicto ejus regno potitur […]
- (please add an English translation of this quotation)
Declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Tocharus | Tocharī |
| genitive | Tocharī | Tocharōrum |
| dative | Tocharō | Tocharīs |
| accusative | Tocharum | Tocharōs |
| ablative | Tocharō | Tocharīs |
| vocative | Tochare | Tocharī |
Descendants
- French: Tochare