Symaeus

Symaeus

Latin

Etymology

    Borrowed from Ancient Greek Σῡμαῖος (Sūmaîos).

    Pronunciation

    Adjective

    Sȳmaeus (feminine Sȳmaea, neuter Sȳmaeum); first/second-declension adjective

    1. Symaean (of, belonging to, or pertaining to Syme)
      • 1857, Arminius Koechly Turicensis, De Iliadis carminibus dissertatio III. [Third dissertation on the poetry of the Iliad], Zürich: ex officina Zürcheri et Furreri, page 24:
        Nec contradixit, qui de altera dissertatione judicium tulit in Jahni annall. 1856. p. 415–421,  D u e n t z e r u s, imo hic quidem me adeo audacior plures etiam versus ejecit: 489–493. 518. 522 sq. 525 sq. 539. 541–544. 562. 564–567 (scripto 568 τῷ δ’ ἄρ’ ἅμ’ pro τοῖσι δ’ ἅμ’). 594–600. 604 (sed servato 607, quem ego rejeceram); tum  t o t u m  locum de Aetolis, Cretensibus, Rhodiis, Symaeis ceterisque insulanis 638–680; postremo 721–737 et 752. 756–759, ut tantum viginti octo (non septem!) strophae remaneant.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative Sȳmaeus Sȳmaea Sȳmaeum Sȳmaeī Sȳmaeae Sȳmaea
    genitive Sȳmaeī Sȳmaeae Sȳmaeī Sȳmaeōrum Sȳmaeārum Sȳmaeōrum
    dative Sȳmaeō Sȳmaeae Sȳmaeō Sȳmaeīs
    accusative Sȳmaeum Sȳmaeam Sȳmaeum Sȳmaeōs Sȳmaeās Sȳmaea
    ablative Sȳmaeō Sȳmaeā Sȳmaeō Sȳmaeīs
    vocative Sȳmaee Sȳmaea Sȳmaeum Sȳmaeī Sȳmaeae Sȳmaea

    Noun

    Sȳmaeus m (genitive Sȳmaeī); second declension

    1. a Symaean (a native or inhabitant of Syme)
      • 2006, Antonio Ramirez de Verger, “Index Nominum [Index of Names]”, in Publius Ovidius Naso: Carmina Amatoria [Ovid: Songs of Love] (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), second edition, Munich/Leipzig: in aedibus K. G. Saur, →ISBN, page 367:
        Nireus Achiuorum pulcherrimus, Symaeorum dux AA. 2,109
        Nireus the most handsome of the Achaeans, the leader of the Symaeans AA.2.109

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative Sȳmaeus Sȳmaeī
    genitive Sȳmaeī Sȳmaeōrum
    dative Sȳmaeō Sȳmaeīs
    accusative Sȳmaeum Sȳmaeōs
    ablative Sȳmaeō Sȳmaeīs
    vocative Sȳmaee Sȳmaeī

    Descendants

    • English: Symaean
    • French: Syméen, syméen