Reichenbachius

Reichenbachius

Latin

Etymology

    From German Reichenbach + Latin -ius.

    Pronunciation

    Proper noun

    Reichenbachius m sg (genitive Reichenbachiī or Reichenbachī); second declension

    1. (New Latin) a male surname from German, equivalent to German Reichenbach
      • 1705, Christian Warlitz, Christiani Warlitzii [] scrutinium lacrymarum medico-sacrum, →OCLC, page 17:
        [] Cyprianus cognominat nectareas, Joh. Reichenbachius in meditat.
        (please add an English translation of this quotation)
      • 1786, Claude Fleury, Claudii Fleurii abbatis Historia ecclesiastica, →OCLC, page 165:
        Obſervandum, quod ſupremus Conſiſtorii Præſes Reichenbachius hoc anno generalem inquiſitionem in Prædicantes inſtituere a Rege juſſus, []
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Second-declension noun, singular only.

    singular
    nominative Reichenbachius
    genitive Reichenbachiī
    Reichenbachī1
    dative Reichenbachiō
    accusative Reichenbachium
    ablative Reichenbachiō
    vocative Reichenbachī

    1Found in older Latin (until the Augustan Age).