Opimius

Opimius

Latin

Etymology

    From opīmus (rich, plump) + -ius.

    Pronunciation

    Proper noun

    Opīmius m (genitive Opīmiī or Opīmī); second declension

    1. a Roman nomen gentilicium, gens or "family name" famously held by:
      Lucius Opimius, a Roman consul

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative Opīmius Opīmiī
    genitive Opīmiī
    Opīmī1
    Opīmiōrum
    dative Opīmiō Opīmiīs
    accusative Opīmium Opīmiōs
    ablative Opīmiō Opīmiīs
    vocative Opīmī Opīmiī

    1Found in older Latin (until the Augustan Age).

    Derived terms

    Adjective

    Opīmius (feminine Opīmia, neuter Opīmium); first/second-declension adjective

    1. of or pertaining to the gens Opimia.

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative Opīmius Opīmia Opīmium Opīmiī Opīmiae Opīmia
    genitive Opīmiī Opīmiae Opīmiī Opīmiōrum Opīmiārum Opīmiōrum
    dative Opīmiō Opīmiae Opīmiō Opīmiīs
    accusative Opīmium Opīmiam Opīmium Opīmiōs Opīmiās Opīmia
    ablative Opīmiō Opīmiā Opīmiō Opīmiīs
    vocative Opīmie Opīmia Opīmium Opīmiī Opīmiae Opīmia

    References

    • Opimius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • Opimius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.